728x90 AdSpace

  • ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

    Κυριακή, 10 Μαΐου 2020

    Μάνα! Ποίημα του Γερ. Μαρκορά...

    Μάνα! Δεν βρίσκεται λέξη καμία
    να’ χει στον ήχο της τόση αρμονία,
    σαν ποιός να σ’ άκουσε με στήθος κρύο,
    όνομα θείο

    Παιδί από σπάργανα ζωσμένο ακόμα,
    με χάρη ανοίγοντας γλυκά το στόμα,
    γυρνάει στον άγγελο που τ’ αγκαλιάζει
    και Μάνα! κράζει

    Στον κόσμο τρέχοντας ο νέος διαβάτης
    πέφτει στ’ αγνώριστα βρόχια τσ’ απάτης,
    και αναστενάζοντας, Μάνα μου! λέει,
    Μάνα! και κλαίει.

    Της νιότης φεύγουνε τ’ άνθια κ’ η χάρη
    τριγύρω σέρνεται με αργό ποδάρι,
    ώσπου στην κλίνη του, σα βαρεμένος,
    πέφτει ο καημένος.

    Και πριν την ύστερη πνοή του στείλει,
    αργά ταράζονται τα κρύα του χείλη,
    και με το Μάνα μου! πρώτη φωνή του,
    πετά η ψυχή του.
    • Blogger Comments
    • Facebook Comments

    0 σχόλια:

    Δημοσίευση σχολίου

    Item Reviewed: Μάνα! Ποίημα του Γερ. Μαρκορά... Rating: 5 Reviewed By: dognet